Биберот е растение кое потекнува од јужна Индија, но интензивно се одгледува и во други тропски предели.
Виетнам е моментално најголем производител на бибер во светот. Во Европа, во античките времиња, пристигнувал со каравани и бил ценет исто како и златото. Во 1498 година Васко да Гама со брод го носи од Индија.
Сушениот бибер се користел долго време поради вкусот и неговото лековито својство. Како зачин се употребува плодот на ова растение, кој е во форма на мали зрна. Постојат повеќе видови на бибер, а се разликуваат по начинот на подготовката на зрното. Најчесто се користи ситно мелен, во прав, но и во зрно.
Се користи за сосови, маринирање, и подобрување на вкусот на сите солени јадења. Биберот е еден од најстарите познати зачини во исхраната. Поради високата вредност што ја има, долго време се сметал за терапевтски, особено поради неговата способност храната да ја прави трајна.
Црниот бибер го потикнува варењето на храната, ги елеминира бактериите од желудникот и со тоа спречува надуеност и гасови. Добар е и за луѓето со вишок на килограми, бидејќи го забрзува метаболизмот и ги согорува калориите. Овој лековит зачин содржи фитохемикалии со антиоксидантни својства кои се борат против несаканите слободни радикали во телото, со што придонесуваат за заштита од формирање на рак.
Спречува задржување на вода во организмот, така што тера на потење. Чајот од бибер употребен со соодветни лековити билки е природен лек за кашлица. Некои истражувања покажуваат дека вдишувањето на пареа која го содржи овој зачин е ефикасна за одвикнување од пушење цигари.
Етеричното масло од бибер ја намалува болката од артритис, ја зголемува циркулацијата, го намалува целулитот, ги релаксира мускулите и ги смирува грчевите, а добар е и за акни.
Прекумерна употреба на овој зачин не се препорачува за луѓе кои имаат сериозни проблеми со хемероиди, оштетен желудник или црн дроб.
Публицитет.мк