Во фокусот на 64-тите Струшките вечери на поезијата годинава беше Глаголицата, како една симболична врска, мост кој обединува низ вековите. Врска меѓу Македонија и Словачка уште од времето на сесловенските просветители, браќата Кирил и Методиј и поетска Словачка од каде што ни дојде и годинашниот лауреат на Златниот венец на поезијата поетот – Иван Штрпка.
Токму затоа за промоција на годинашното издание беа подготвени графички и видео содржини кои во себе ја обединуваат глаголицата како фонд кој реферира на првата неофицијална кодификација на македонскиот јазик преку првите преводи на она што го знаеме како старословенски јазик. Традиција или врска која што надминува временски период од 1.160 години. Годинава, манифестацијата ги подвлече овие вредности што како традиција ги имаме во поглед на литературното создавање и несомнено и во поезијата, бидејќи се појавува уште со почетоците на писменоста кај нас. Тоа значи дека и литературата и јазикот и поезијата своите корени ги влечат далеку во минатото, а нивните рефлексии и одеци ги слушаме и денес.
Во рамките на овој надалеку познат Меѓународен поетски фестивал беше отворена и изложбата „Македонска глаголица – Визуелни рефлексии“ дело на Лазе Трипков од Скопје, кој беше и автор на визуелните материјали, плакатот и изложбениот материјал на ова Фестивалско издание.
На изложбата беа претставени 10-тина графички дизајнирани плакати со македонската глаголица.
Глаголицата за него, не е само елемент кој што живее во форма на изложба, туку глаголицата од пред три години тој ја префрлил во виртуелна реалност.
За култот кон глаголицата на словенските простори и за новите предизвици. Со Лазе Трипков во Струга се сретна и разговараше Милчо Јованоски:
Публицитет.мк
